آری، اینجا پاتوق است!!!

بعد از پشت سر گذاشتن یک روز کاری سنگین و یک ترافیک سنگین تر به مکانی می رسی که آدرسش را با ذوق و شوق در همین سایت قبلا به عنوان آدرس پاتوق به خاطر سپرده بودی. وارد می شوی، گروهی از افراد به ظاهر آشنایی را می بینی( و یا حتی به ظاهر ناآشنا) که هر کدام دو به دو با صمیمی ترین دوستان خود که در طول روز ممکن است تماما پیش یکدیگر بوده باشند سرگرم صحبت اند وتا آخر جلسه روال به این صورت است که توصیف شد و بعدش، شام خورده نخورده خداحافظ!

آری، اینجا پاتوق است!!!

به خودت می گی ای بابا! من این همه وقت گذاشتم فقط همین شام و دیگر هیچ؟!!

این شام رو که می شد خوشمزه ترش رو در یک محیط آروم تر خورد. با خودت فکر می کنی نکنه آدرس رو اشتباه اومدم؟ ولی نه درست اومدی.

 آری، اینجا پاتوق است!!!

در ذهنت این سوالات نقش می بندد:

  • آیا نمی توان کاری کرد که با صرف این همه وقت، پاتوق به نحو بهتری برگزار شود؟
  •  آیا بهتر نیست برای هر پاتوق همراه با اطلاعیه برگزاری آن در سایت، یک مدیر و یک موضوع جالب برای گفتگو تعیین شود، تا شاید جلسه به نحو بهتری برگزار و اداره شود؟
  • چرا بعضی از افراد بعد از یک بار حضور در پاتوق دیگر تمایلی به شرکت در آن ندارند؟(پاتوق یک بار مصرف)

               * آیا به خاطر حس بدی همچون اتلاف وقت است؟

               * آیا به خاطر نامناسب بودن ساعت برگزاری آن است؟

               * ……

  •  آیا شما تا به حال به این موضوع اندیشیده اید؟
  •  آیا به نظر شما انتظاری برای داشتن پاتوقی بهتر و پر بارتر بی معناست؟